Όλοι έχουμε διαβάσει δεκάδες άρθρα και παρακολουθήσει αναρίθμητες τηλεοπτικές συζητήσεις σχετικά με το ποιοί είναι υπεύθυνοι για την κρίση που δοκιμάζει την χώρα.Η σημερινή κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ευθύνεται η πολιτική της προηγούμενης,η αντιπολίτευση ρίχνει τα βέλη της στις πρακτικές που ακολουθεί η τωρινή κυβέρνηση και τα μικρά κόμματα κατηγορούν και τους δύο σφυρίζοντας αδιάφορα σε μια προσπάθεια να αποποιήσουν κάθε ευθύνη από το πρόσωπο τους.Εν τω μεταξύ τα τελευταία 30 χρόνια βρίσκονται τα ίδια κόμματα στην βουλή αλλά παρόλα αυτά κανείς τους δεν είδε,δεν άκουσε,δεν περίμενε αυτήν την κατάληξη...
Απτην άλλη έχουμε τον απλό πολίτη ο οποίος νιώθει ότι αδικείται από αυτή την κατάσταση και δηλώνει αγανακτισμένος,αφού "αυτοί που τα έφαγαν,αυτόι να τα πληρώσουν",εννοώντας φυσικά τους πολιτικούς και τις τράπεζες.Πόσο εφικτό είναι όμως κάτι τέτοιο;Μάλλον καθόλου...
Για τις τράπεζες δεν μπορεί να ειπωθεί τίποτα,ούτε να τις κατηγορήσει κανείς αφού από την φύση τους επιδιώκουν το κέρδος και μόνον αυτό.Ήξεραν σε τί κατάσταση βρίσκεται η χώρα και συνέχιζαν να δανείζουν με όλο και ψηλότερα επιτόκια,με αποτέλεσμα αντί η Ελλάδα να μειώνει το χρέος της αυτό όλο να μεγαλώνει.Ώσπου έφτασε η κατάσταση στο απροχώρητο και οι τράπεζες σταμάτησαν να δανείζουν στην χώρα.Από δώ και πέρα τα δεδομένα έγιναν ξεκάθαρα,δεν υπάρχουν λεφτά,δεν υπάρχει ανάπτυξη,μονόδρομος η πτώχευση του κράτους ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.Το χρηματοπιστωτικό σύστημα λοιπόν τα προκάλεσε όλα εξαρχής και γνώριζε την κατάληξη,είναι άσκοπο όμως να το κατηγορήσει κανείς.Γιατί;Γιατί πολύ απλά αυτοί είναι οι κανόνες που κάποιοι έχουν επιβάλλει σε εμάς ώστε να ελέγχουν την ζωή μας και να περιορίζουν τις δυνατότητές μας.Τα χρήματα κάνουν κουμάντο...
Οι πολιτικοί από την άλλη απολαμβάνουν κατά κάποιο τρόπο οικονομική ασυλία αφού κανείς μέχρι τώρα δεν ήλεγχε τις προσωπικές τους περιουσίες,για παράδειγμα πριν και μετά την θητεία τους...Καλύτερα να μην μιλήσουμε για το πόσα δήλώναν στην εφορία,που έτσι και αλλιώς γνώριζαν ότι κανείς εφοριακός δεν θα τολμούσε να το ερευνήσει.Το αστείο και μαζί τραγικό είναι ότι πριν χτυπήσει η κρίση όλοι ήξεραν και απολάμβαναν τις σπατάλες που γίνονται στον δημόσιο τομέα καθώς και το σύστημα διαφθοράς που εδώ και σχεδόν 200 χρόνια έχει κατακλύσει το πολιτικό γίγνεσθαι,αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα γιαυτό.Με άλλα λόγια γνώριζαν το πού πηγαίναμε και ποιά θα είναι η κατάληξη,περίμεναν όμως να δουν πότε και σε ποιόν θα σκάσει η βόμβα.Αν είχες μια βόμβα που απειλούσε να σκάσει από λεπτό σε λεπτό και να σκοτώσει 100 ανθρώπους τί θα έκανες;;;Οι πολιτικοί μας είναι σίγουρο ότι ή θα το έβαζαν στα πόδια ή θα κατηγορούσαν τον διπλανό τους για ανευθυνότητα και δειλία...Έσκασε λοιπόν η βόμβα στα χέρια του Γιώργου και παραδόθηκε αμαχητί στους όρους και τις απαιτήσεις του μνημονίου,εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα σταθερότητας που μπροστά του ο κίνδυνος της πτώχευσης δεν φάνταζε πια τόσο οδυνηρός.
Η κρίση επομένως δεν είναι μόνο οικονομική και καθ'επέκταση κοινωνική αλλά βαθιά πολιτική,με ένα σύστημα ευημερίας που όμως για πολλά χρόνια βασιζόταν στα δανεικά.Το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από αυτή την κατάσταση είναι ότι βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο,άκρως σημαντική για την ιστορία και το μέλλον της χώρας.Τα πράγματα θα αλλάξουν,γιατί πολύ απλά έφτασε ο κόμπος στο χτένι και αναγκαζόμαστε να αναδιαρθρώσουμε όλους τους θεσμούς που μας οδήγησαν εδώ.Η κρίση του 2009 θα αλλάξει πολλές από τις πτυχές της ζωής που ξέραμε ως τώρα.Το αν θα αλλάξουν βέβαια προς το καλύτερο ή το χειρότερο μόνο ο χρόνος θα το δείξει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου